در
سالهای اخیر، بازار ارز از بازاری که در آن فقط معاملات بین
بانکها
صورت می گرفت به بازاری تبدیل شده که بسیاری از موسسات مالی از قبی
کارگزاران و فعالان بازار در آن شرکت دارند و از آن جمله می توان به
شرکتهای غیر مالی، شرکتهای
سرمایه
گذاری، صندوقهای بازنشستگی و صندوقهای معاملات تأمینی اشاره کرد.
در حال
حاضر، کانون توجه بازار ارز که زمانی تنها محدوده به وارد کنند گان و
صادرکنندگان خدمات بود توسعه یافته و به مدیریت مبالغ کلان سرمایهگذاریهای
خارجی و هدایت سایر سرمایه های خارجی به این بازار، تغییر یافته است.
در سالهای اخیر، انجام معامالات در بازار جهانی ارز توجه بسیاری را به
خود جلب کرده است و شرکتهای متعددی پدیدار شده اند که خدمات انجام
معاملات را حتی برای سرمایه گذاران کوچک فراهم می سازند.
بازار
ارز یک بازار خارج از بورس (OTC)
است، یعنی هیچ مکان معین و مشخصی برای تبادل و تسویه معاملات انجام
یافته در آن وجود ندارد. با این حال
در
سطح جهانی مراکزی برای انجام معاملات واقعی وجود دارند که به ترتیب
اهمیت عبارتند از: لندن،
نیویورک، توکیو، سنگاپور، فرانکفورت، ژنو، زوریخ، پاریس و هنگ کنگ.
اساساً انجام معاملات
ارزی
بین فعالان و شرکت کنندگان این بازار ، بر پایه اعتماد و حسن شهرت در
انجام تعهد فیمابین است. در مورد معاملات بین بانکی، آنها بسیار
انحصاری عمل میکنند. اما در خصوص معاملات معمول، لازم است بین مشتریان
و کارگزاران، قرارداد مکتوب قانونی منعقد شود.
برخی
از فعالان این بازار ممکن است در بازار " کالا" نیز فعالیت داشته
باشند
که شامل انجام خرید و فروش کالاهای تجاری باشد. بعضی دیگر شاید درگیر
"سرمایهگذاری مستقیم" در کارخانه و تجهیزات
باشند
یا شاید در معاملات بین المللی کوتاه مدت "بازار پول " فعالیتهای داشته
باشند.
در بازار ارز، سرمایهگذاران، معامله گران تأمینی و بورس بازان، در
تمامی لحظات در بازار حضور دارند . اما این فعالان بازار چه دولتی
باشند و چه خصوصی، و انگیزه آنها چه سرمایهگذاری، معامله تأمینی،
بورس
بازی و پرداخت پول به وارد کنندگان باشد و چه به دنبال تأثیرگذاری بر
نرخ ارزها باشند،
همگی
بخشی از انبوه عرضه و تقاضا برای تبادلات ارزی هستند و در تعیین نرخ
تبادل در آن
لحظه
یا دوره
زمانی
نقش دارند.
|